Haydi unut geçmişini,
Aç kollarını aşka sevgiye.
Papatya bahçesindeki,
Renk renk uçan kelebek misali,
Unut üzüntülerini, geçmişine sünger çek.
Tüm acılarını yolla gökyüzüne,
Gri bulutlara yağmur olup yağasın,
Toprağa karışsın
Bir daha sana uğramasın!
Hatırlama geçen o zor ve sıkıntılı günleri,
Geldi geçti kader senden yana güldü.
Meleklerin seni korudu,
Mutluluğa aç yüreğini
Hüznü hiç yakıştıramadım yüzüne!
Bakma ardına,
Öteye giden ayak izlerine
Sen eğilip diz çökme,
Aşkım sandığın gidene,
Hep umutlar vardır şu güzel yaşamda.
Sen sağlığa ve aşka aç kalbini,
Umudunu kayıp etme!
Zülfiye Dömez
www.kafiye.net





