Kafiye.Net

BIRAK YANMASIN IŞIKLAR


Güneş çoktan söndü bırak yanmasın ışıklar

Gözlerini getir bana

Takın gülüşünü de salınan endamına

Yağsın yağmurlar

Sonra sıcak bir lodos essin dünyama

Erisin köşe bucak tüm karanlıklar

Hani bazen ormanların sırtını basar da kar

Ezilir gıcım gıcım dal budak, yemyeşil saçaklar

Gözlerini…

Gözlerini getir bana

Kim bilir, belki güneş açar

Düşer tohum toprağa

Sonra yarılır gök, mavi bir yağmur başlar

Belki bir peygamber doğar bakire bir kadından

Kutsal nefesiyle dirilir tüm körkütük aşklar

Ellerini…

Ellerini ver bana

Güller açacak ateşten parmak uçlarımda

Belki bir ses yağacak kül kül ipek avuçlarına

Şadan bir bülbül hıçkıracak sırmalı mektubunda

Bilmiyorum…

Bilmiyorum ne bir ismin var ne de bir resmin

Aşk, ekmek, su gibi kutsal; ölüm kadar gerçeksin

Gebeyken henüz uykularım çiçeklenen rüyalarıma

Gülümserdin geçerken boncuk mavisi penceremden

Zambak kokulu akşamlar dökülürdü ak ellerinden

Sonra değerken ıslanırdı berrak bir ay göz aklarına

Ve en içten bestelerle dizilirdi yıldızlar yanıbaşıma

Çekerdim gece rengi saçlarını uykularıma

Nefesinde ısınır, elalarında asılırdım yaşama

Kaç dünya var…

Kaç kat, kaç alem, kaç melek bilmiyorum

Lakin dünya içinde dünya…

Alem içinde alem var

Ver ellerini…

Ah şimdi!..

Tutsam ellerinden ve kaçırsam seni içimden

Görsem seni dünya gözüyle

Ah bir görsem

Bilmiyorum, ne bir ismin var ne de bir cismin

Aşk, ekmek, su gibi kutsal; ölüm kadar gerçeksin

Hani bir bahar karşılaştık senle

Vurulduk göz göze asude bir rüzgar busesinde

Hazirandı…

Yürüdük el ele derin ve turuncu göklerde

Neden vurgunum bu kadar sana

Ne olur

Ver…

Nefesini ver bana

Yağsın yağmurlar

Islansın sırsıklam tüm yarım aşklar

Sorma!..

Neden seviyorum karı, kışı, yağmuru bu kadar

Oysa üşüyorum titriyor ellerim

Bilmiyorsun…

Bilmiyorsun sevdiğim

Cehennemden geliyorum

Ve hala ateş saçıyor eteklerim

Evet…

Bir yanım yangın…

Bir yanım kar kıyamet

Ey yüreğimden ruhuma su taşıyan emanet

Gözlerini…

Gözlerini getir bana

Ölürken gözlerin ruhuma asacağım en büyük ziynet

Ergün BİLGİ

www.kafiye.net

Gül be şekerin Olayım/İlknur Yıldırım

Yemyeşil bir örtünün bilinmez bir yerinde

Mavi bir gök sessiz bir yer

Bir yağmur ikindisi şuurunla baş başa …

Şaha kalkmış bir kadın

Özünde gizli bir hayat habercisi

Okşuyor arifce has hamuruyla

Arsız figürde solan içindeki çocuğu…

Dokunda yanma hadi zarifce !..

Anla ve anlat şimdi umutsuzluğun kıskacını

İnan ve inandır zamanın sarkacına

Yaşadığı bu uyur gezer şairliğine.

Bakma bana öyle gül-be-şekerin olayım

Bazen deli bir tay, kısraklığının özünde

Acıtmaz gibi durursun

Racon kesersin sözünde

Birde kapris yaptın mı

Nazın tavan yapar

Bala pekmez katar

İşte bunlar gözünden sürme çalar

Sevda olup açılır

Köşe bucak saçılır…

Albenisi bol olan

Her dem andığında ürkek ceylan misali

Aşka bandıklarının

Küllenen közü yoktur.

Tende yandığının ise

Gamzelerinin çukuruna ekilmiştir

Kokulu pembe güllerinle gülşenine!..

…Neşelidir tomurcuğunun goncası

Çiğ taneleriyle mühür gözlere

Helalinden gelip öpülmüş

Duasınla sevgi umut özlemiyle…

Ay uyusa- yıldız körelse geceye

Çevrede yüz yılın kahır yükü yorgunluğu

O kadar tenha ki yaşanan, kimseler anlamıyor

Seninle giriyorum hayatın yorumuna

Sevdan dediğin, mavi boncuğun

Uzat boynunu kokulu güllerine

Söylen susma ,ağustos böceğine…

Öp uykularını yak yüreğine

Ki bu yangın hiç sönmesin.

Biz ki;

Derin sulardan geçmişiz ,kimseler bilmemiş

İki ayrı çiçeğin özünden

Kaynar kazanlarda kaynamışız, kök boyası gibi

Ayrı renklerle boyanmış iki çile ip gibi Sonunda

Aynı çulun nakışında sarmaş dolaş

Ziyade kucaklaşmışız…



17.10.2012 / İzmir

İlknur Yıldırım
www.kafiye.net

Durdurulamayan Zaman

Gün beyaza döndüğünde;

Donmuş ay geceyi hatırlatmak istercesine

Gökyüzünde asılı kalmaya devam eder.

Asırlar kadar sürmüş gibi,

Kim besleye bilmiş ki düşleri

Bazen kaybetmek ve kazanmak

O kadar çok birbirine benzer ki,

Kaybedişini zafer sanabilirsin.

Bu yüzden her kalp atışı biraz yetimdir,

Keskin ve soğuk ama kırılgan.

Zaman bir adım geriye çekilsin

En acımasız konuşmayı kalbime gömsün.

Büyük beklentilerin hayal kırıklığıyla;

Benden geriye ne kaldıysa, hepsi senin.

İlknur Özgün Yıldırım

17 Ekim 2025 İzmir’den..
www.kafiye.net

Sevgiye Ant İçiyorum

Nez’etme beni yüreğinden
Ki çığlığımın koynunda
Şefkati sarmış bekliyorum
Büyümüş göz bebeklerimle
Düş mü ki hayat ışığında bu hissettiğim.

Kaderin zincirini niye kıramıyorum!
Tadı kavga
Tadı öfke
Topla eşiğindeyim hiçliğin.
Bir ölüm meleğin çığlıklarını duyuyorum,
Dinecek mi beklerken!
Upuzun bir dua sarılıyor nefesime
Eşliğinde bırakmaya yüz tutmuş nakaratlar..

Duygularımın kırık çırpınışı,
Bitimi kadar acı.
Sıcacık yatağımda üşümekteyim,
Gözlerimi açsam
Hayalde olsa son kez sarıl!..

Binlerce bölüm
Tir tir titriyor
Diyemiyorum

Hasar gören özsaygım
Õzgüvenim bilmeden büyümeye kalkışmış.

Sanma güle güle geçti ömrüm
Eteklerinden sadece eskimiş zamanlar döktüğüm.

İçimde hangi boşluğun izi kaldı;
Gözlerimin yaşlarını tutar.
Bunlar beklenmeyen gidişin yutkunmaları,
Ki rüzgârın çelmesine takıldılar.

Hiç bu kadar sessiz kalmamıştım
Belki bildiklerimin ötesinde
Bulduklarımın üstüne çıktım

Ve ben hâlâ
Kirpiklerinin yatağında
Tutunduğun yerin kokusunu giyerim
Titrek bir bedenle çaresiz iç sesimle
Gözlerinin ferine en nazlı yanına gülümserim.

Kırgın değilim inan;
Salınıyorum dili beyaz gök kubbeye
Demliyorum ruhumu ensesi kalın zamana
Ve kara toprağının kucağında
Bırak da bu sefer gövdesinde uyuyayım.

Düşün ki mahşer günü
İmzamı atıyorum sırata az vakit kala!
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.

Biliyorum eski bir alışkanlık içimde duan
Susturulsun diye
Hiç bu kadar hayal gücüne sarılmadım.

Al işte!
Durdu şu satırlarda hayal
Kaçamak oldu, nem doldu sana özlemle yazılan.
ANNEME…Zor Bir Ailede Büyümek

24.Ekim.2013 /İzmir
İlknur YILDIRIM
www.kafiye.net

DÜŞÜNCEMİZE ZAMAN AŞIMI UYGULAYALIM!

Günaydin sevgili dostlarım. İnsanların yaşamlarında öyle bir dönem var ki, bu insanın kendisinden kaynak bir durumdur bu durum iki şekilde ortaya çıkar.

1- Geçmişi düşünerek olumsuzluklar kurgulamak. Geçmişte yaşadığı bir anıyı yeniden kurgulamak, olumsuz düşünmek, yaşadıklarını kendisine yapılan bir haksızlık olarak görmek. Kendisini; saf, masum, aldatılmış görmek. Bir zamanlar hata yaptığı bir konuda sanki kendi hatası yokmuş gibi düşünerek karşılamaktan intikam alma planı kurmak. Bu durum kişiyi düşünce yönüyle çok olumsuz etkiler. Zamanında kişi ile ilgilenilmezse olumsuz sonuçlar, üzücü durumlar ortaya çıkar. İntikam hırsı kişiyi yer bitirir. Gece gündüz durmadan düşünmesi iyi değildir. Öyle tehlikeli olur ki evli biri ise yuvasını yıkmaya kadar götürür. Çok tehlikeli bir ortamdır. Çok dikkat edilmesi gerekir.

2- Geçmişte yasadiklarini; kader sanarak, hata yaptım diyerek, bunu yapmamaliydim diyerek üzerinde fazla düşünmeden. Olumsuz hareket ve düşüncelere kapılmadan unutmaya çalışmak. Bu konuda yardım alarak daha sağlıklı düşünceye sahip olmak kişiyi yaşamda huzurlu, mutlu ve sağlıklı kişi yapar.

Sevgili dostlarım. Geçmişte kötü kabul ettiğimiz o günleri zaman aşımı içerisinde unutalım. Unutalım ki, sağlıklı, mutlu, huzurlu günler yasaya bilelim. En güzeli unutmak. Ancak arada sırada da unutulmak üzere hatırlarsan ders çıkaralım. Aynı yanlışları, aynı hataları, olumsuzlukları yaşamayalım. unutalim. hatirlanmak üzere unutma sepetine atalım.

Güzel bir gün geçirmeniz dileğimle.

24.10.2025 Cuma / Karabağlar
 

Hüseyin Durmuş
Emekli edebiyat öğretmeni
Şair , yazar

Www.kafiye.net edebiyat sayfası sahibi

HER GÜN

Hər gün açdığım qapı,
Gözlərimə nur saçır.
İşıqlaşır gözlərim,
O gözlər mənə qaçır.


Nəfəsim dərinləşir,
Şük’r edirəm,İlahi.
Necə bəxtiyaramsa,
Götürmürəm heç ahı.


Günəşə dönür duam,
Kiçilirəm səndə mən.
Tükənməyən eşqimin,
Zirvəsi “Sən”çən də mən.


Tək bir mizan yoludur,
Mizansa əməllərim.
Səni tapdığım andan,
Heç olmadı dərd-sərim.

Bahram Bilaloğlu
www.kafiye.net

KORKMAMAK İÇİN!

Korkmamak için yalinayak yürürler,
Korkmamak için yağmur altında yürürler,
Korkmamak için gök gürültüsünde uyurlar,
Korkmamak için çölde kızgın kumda yatarlar,
Korkmamak için gürültünün olduğu yerde otururlar,
Korkmamak için yarısı un, yarısı kumdan aş yerler,
Korkmamak için günlerce uyumazlar, yapmazlar!
Korkmamak için uçak borbardimanlarinda dururlar,
Korkmamak için Müslümandan yardım beklemezler!
Korkmamak için sadece yaşam mücadelesi verirler!
Korkmamak için narkozsuz ameliyata girerler!
Korkmamak için ölümü uğruna vatanını terketmezler!
Korkmamak için sadece topraklarını düşünerek yürürler!
Korkmamak için biz vatanın neferleriyiz der ölüme giderler!
Korkmamak için vatan sana canım feda diyerek ölürler!
Korkmamak için sadece Allaha sığınıp yardım beklerler!
Korkmamak için vatanında yaşama mücadelesi verirler!
Korkmamak için çelik çomak, bez bekle oynamalar!
Evet, bu korkusuzlar kimdir , neden korkmazlar?
Filistin halkını, bilhassa Filistinli çocukları bildiniz mi !

11.10.2025 /Cumartesi/ Karabağlar


Hüseyin Durmuş
Emekli edebiyat öğretmeni
Şair,yazar

Www.kafiye.net edebiyat sayfası sahibi

NAZER

Nəzər et binəzərə,
Salma gözündən əsla.

Müjdəsin Tanrı verər,
Ruh olar Kərbübəla.

Saflaşanlar gələcək,
Beytül-Məqəddəs evinə.


An gəzən vaxtı, o gün,
Yetər Məbəs evinə.

Zərrədir dürrdən axan,
Pak’ı Əhli-beytə baxın.

Kimsə can atsa, könül,
Uca Allaha toxun.

Bəhram Bilaloğlu
www.kafiye.net

VATEN EMANETİ

Vətən əmanəti gözümüz üstdə,
Qoymayaq yadları,çevirsin büstdə.
Yetər ki,ürəkdən,Allahdan İstə,
Ucalsın, boy atsın,sarsılmasınlar.
Müqəddəs torpağda heç solmasınlar.


Sərhədlər bənzəməz sərhəddimizə.
Çatarıq cəm ikən öz əhdimizə.
Kimsə toxunarsa,söz həddimizə,
Başına min oyun açarıq onun,
Etdiyi əməllə tikərik donun.


Əbədi məktəbdən dərs almışıq biz.
Qaydadan,qanundan öndə olub söz.
İlahi yolunda qatlanmış bu diz,
Yolumuz haqq yolu, zəfər yoludur.
Nümunə ölçüsü,xavər yoludur.

Bəhram Bilaloğlu
www.kafiye.net

ANIM GÜNÜNDƏ

Bir təhər özünü saxlayır payız,
Dolsa da ağlamır Anım günündə.
Buludla gizlədir gözünü payız,
Dolsa da ağlamır Anım günündə.

Gül üzlü şəhidlər günüdü bu gün,
Düşdülər, verdilər işğalın tərgin,
Riqqətə gəlsə də, olsa da gərgin,
Dolsa da ağlamır Anım günündə.

Bu payız qələbə, zəfər payızı,
Həmin o payızın “qardaşı” azı,
Çöksə də üzünə qəmin ayazı,
Dolsa da ağlamır Anım günündə.

Küləyiylə anır, səsiylə anır,
Dumanıyla anır, sisiylə anır,
Göz yaşın içinə süzür, dayanır,
Dolsa da ağlamır Anım günündə.

İntiqam çarıqlı, qisas əsalı,
O oldu daddıran yurdla vüsalı.
Fəsillər içində qeyrət misalı,
Dolsa da ağlamır Anım günündə.

Təvəkkül Gorus.
www.kafiye.net