Kategoriler


Tarih 8 Ara 2019 Kategori: Döndü Demir Şinel

Zordur Yaşam


Zordur Yaşam

Zordur hastenede yaşam mücadelesi vermek hele candan öte ise.. 
Aslında kim olursa olsun dili, dini, ırkı ayırt etmeksizin zor ve güç durumda olanlara imkânlar dahilinde koşmak, el uzatmak insanlık borcudur. Bu yazıyı yazmakdaki amacım reklam değil dikkat çekmek. 
Yer İstanbul Üniversitesi, bölüm Onkoloji 14 çocuk yatıyor. Tanılar, yaşlar, ekonomik durum farklı ama acılar aynı. Hele hele refakatçi bilinçsiz, cahil, çocuk yaşta veya yaşlı ise daha da farklı. Aman Allahım ne zor günlerdi. Rabb’im bir daha yaşatmasın. Yavrumuzun adı…… Mekanı cennet olsun
Baba asgari ücretli, ev kira, anne çocuğunun yanında, geçmiş sağlıklı günlerde çekilen resmi ile avunuyor. Bu öyle bir süreçtir ki aylarca bazen senelerce hastane ile ilişik içinde olursun.
İlaç yazılıyor SSK lı olduğu için ilaçlar oradan değil ya Okmeydanı SSK dan ya da Göztepe SSKdan alınıyor dışardan alamıyorsun ( o tarihlerde hastaneler birleşmemisti bu yüzden)
Anne kan bulmak için çırpınıyor alyansını bozdurdu yetmedi. Çocuğun boğazı delik makinaya bağlı. Eskiden Beybilet denilen oyuncaklar vardı onu istedi temin ettik. Baba Okmeydanına gitti ilaç almaya yol parası bile yok. Çocuk peynir istedi annesi yok der demez kendi derdimi unuttum koştum koğusları dolaştım kibrit kutusu kadar buldum. Çocuk onu yedi biraz sonra öldü. Babaya haber saldık baba aç, anne öyle, para yok gariban. Cenaze Îstanbul dışına memlekete gidecek mevsim kışa hazırlanıyor hava soğuk.
Hemen kahvaltı hazırladım. Anne ve babayı kenara çektim. Yola gideceksiniz açlık açıdan daha derin izler bırakır karnınızı doyurun ki evladınıza görevlerinizi öyle yapın dedim. 
Kahvaltımı onları yedi, onlar mı kahvaltıyı yedi siz karar verin.Gözyaşları içtikleri çaya dökülüyordu ama en azından uzak yola aç gitmeyeceklerdi. İçim rahattı. Ne zaman peynir yesem o yavruyu hatırlarım. 
Son söz: İyilik yapmak için beklemeye gerek yok gerektiği zaman hiç düşünmeyin. Mesele insan olmak. Dünya bir evdir biz de o evin fertleriyiz hepimiz birbirimizden sorumluyuz bunu hiç unutmayalım güzel kardeşlerim. Dünyayı güzelleştirmek de kirletmek de bizim elimizde. Özellikle annelerin elinde zira onlar insan yetiştiriyor. 
Ne mutlu digergamdan nasibini alanlara. Onlar elleri öpülesi insanlar… Sevgi ve sağlıkla kalın

DÖNDÜ DEMİR ŞİNEL
www.kafiye.net


Tarih 8 Ara 2019 Kategori: Tamara Rustamova Tənha Bulud

Sükutun səsi

Sükutun səsi

Ürəyimin dodaqları pıçıldasa
Könlünün qulağına çatarmı bu səs?
O uzaq məsafələrin
Bəhanəsini kəs.
Yolların
Yüyənini dartıb çəkib,
ipini ovcuma yığsam.
Sükutumla kainatı
Ayağa qaldırsam,
Bu sükutun dəhşətindən
Qulaqların batarmı ?
Qəlbimin qırıqlarını 
Dəryaların mərcanına ,
İncisinə yoldaş etsəm.
Bu dünyada özümə yer 
Tapammadım.
Yosun olub bəlkə
Dəryalarda bitsəm…

Zərrə-zərrə qanına
hopsam,
Xəyalların ,süzülər,durular.
Dalsam gözlərinin
Dərinliyinə,
Məni orda
Görməsəm,
Ruhuma qarışmış
Ruhundan qopsam,.
Yeri var….

Yeri var…

TAMARA RUSTAMOVA TƏNHA BULUD
www.kafiye.net


Tarih 7 Ara 2019 Kategori: Gülnarə İsrafil

Sənə Qədər

Sənə qədər


Sənə qədər,
o qədər çox ağrılar yaşamışam ki,

Ağrıdıqca sevməyi öyrədib, 
İnsanları, 
İnsanlığı tanıdıb,
Hissləri min yerdə öldürüb dirildib, 
Elə özümü də;
Üç dəfə ölümlə həyat arasında
Həyatdan iki əlli yapışmışam.
İçimdə daşıdıqlarımı, 
Kənd-kənd, 
Şəhər-şəhər, 
Ölkə-ölkə daşımışam.



Sənə qədər,
Gözlərimə yaş dolub,
Həm də, 
Elə çox dolub ki, 
Gözlərim güləndə 
Işıqlığını ətrafa yaş kimi yansıdıb.



Mənə elə gəlir ki, 
Həyatda hər şey bir-birinə oxşayır,
Hətta eynidir. 
Mən isə 
Fərdiliyi və azadlığı 
Təpədən dırnağa sevirəm.



Sənə qədər,
Ulduzların tək-tək parlaqlığı 
Elə də çox gözlərimə düşməyib. 
Sənin üçün çox darıxıram. 
Mənşəyi məlum olmayan darıxmağım…
Darıxmaq içdən sıxılmaqdırmı? 
Əksinə,
İçə sıxılmaqdır.



Sənə qədər, 
Pəncərəm də yox idi
Külək ara-sırada taybatay açıb
Ruhumu qolları arasına sıxsın!

Sənə qədər, 
Tam deyildim,
Səninlə tamlaşmışam, 
Sən, mücərrədsən əzizim… 
Bir sakit ayaq səsi sevinc gətirir,
Ellərimi isidir. 
Astaca sığal çəkir əllərimin yiyəsiz soyuğuna.



Sənə qədər,
Hər şey 

Buludun üstündə 
Sehrli xalçaya minib 
Qərb ölkələrinə uçurdu. 
Nağıl axşamlarında 
Sakitcə yuxuya gedirdi 
El boyda ümid səsi. 
Bəzən, 
Hıçqırıq qırığına oyanırdım sabahlar.
Bir hikmət, 
Qıcıq, 
Esəb, 
Sevgi, 
Sevinc çuğlayırdı təkliyin not dalğasını.



Sənə qədər, 
Bütün qədərlərim 
İki xətt üzərində yeriyirdi, kəsik-kəsik, 
Dalğa-dalğa.

Sənə qədər,
Hər şeyi sənə hesablamışdım. 
Bir göyərçin də uçdu, 
Rəngi ağappaq idi.

Gülnarə İsrafil
www.kafiye.net




Tarih 7 Ara 2019 Kategori: Nezahat KAYA

Babama Mektup

İnsanın adı ne zaman anılmazsa, o zaman ölmüş demektir.

Barış Manço__
==

Babama Mektup

(Baban giderse; Babasızlık başa çöker…)

Yılları uğurlayan bende sancılı yürek
Sızar dışa göğsümden içim gam, dilim peltek
Yaslandığım yer, mekan ayaza vermiş destek
Dünyayı ağırlayan kışlar sensizlik demek
Şikayet etmesem de gittin gideli babam
Gölgeni arıyorum yittin yiteli babam

Arkama baktığımda hasretin birikimi
Ötenin ötesine yollanan selam kimi
Kimi elimde dua kimi sabrın çekimi
Kimi bir dalgınlığın çaresizlik ekimi
Yoksunluğun hasını gittin gideli babam
Ruhumla sarıyorum yittin yiteli babam

Suskum, taşır omuzda şu koskoca cihanı
Gözüm, bir yanardağın püskürttüğü boranı
Gönlüm, yaralı kuşun iyileşmez çibanı
Acımı dindiriyor bir ayetin beyanı
Haktan rahmet isteyip gittin gideli babam
Hep sana varıyorum yittin yiteli babam.

Nezahat Yıldız Kaya
www.kafiye.net


Tarih 7 Ara 2019 Kategori: Tamara Rustamova

İlahi zamanlama

İlahi zamanlama
Bəzən həyatımızda sanki bir “pauza “yaranır.Həyat durdu sanırıq.Bu-ilahi zamanlamadır.Allaha güvən və təslim ol.

Əslində hər şey olmalı olduğu yerdə ,olması gərəkdiyi kimidir.

Çünki bu kainatın Yaradıcı gücü hər bir yaratdığını mükəmməl şəkildə yaratdığı kimi,hər bir incə detalı da hesaba almışdır.

Biz bir şeyin olmasını istədikdə öncə onu xəyalımızda canlandırır,sonra düşüncəmizin süzgəcindən keçirir, daha sonra onu həyata keçirməyin yollarını araşdırırıq. Bəzən buna nail olur,bəzənsə səylərimizə rəğmən bir nəticə ala bilmirik.

Dua edir,ümid edir və gözləyirik.
Belə düşünək.Bir bitki yetişdirmək istədikdə əvvəlcə toxumu torpağa atırıq.Bu toxum bizim arzumuz, diləyimiz,xəyalımızdır.Sonra onu zaman-zaman suvarırıq,toxum cücərib torpaqdan baş qaldırınca onun öz kökləri üzərində möhkəm durması üçün gübrəsini, suyunu verir,bir qədər boy atdıqda dibini belləyirik və s.Daim qayğısına qalırıq.Bütün bu səylərimiz- dualarımız, ümidlərimiz və əməyimizdir. Amma bitki bir anda bar verə bilməz,deyimi?.Zaman.Bəli,bizə kərəkli olan zamandır.Səbrlə gözləmək,ümidlə yaşamaq və çalışmaq.Qalan işlər İlahi gücün öhdəsindədir.”Niyə olmur,niyə dualarım eşidilmir?”-deyə ümidsizliyə
qapılmaq olmaz.Çünki hər şey o qüsursuz İlahi güc tərəfindən nəzarət altındadır.Zamanı gəldiyində “ol”malı olan olacaq.Getməli olan gedəcək,qalmalı olan qalacaq.Baş tutmayan nə varsa,bizim xeyrimizə olaraq gecikir.

Bəli,həyat bizə səbrlə gözləməyi öyrədir.Bu müddət ərzində kainatla bir bütün olmağı öyrənə biliriksə, mükafatımız verilir.

Yox əgər hadisələri məcbur oldurmağa çalışsaq,əksinə işlərin daha da tərs dönməsi ilə üzləşərik,bu isə bizim qorxu və şübhələrimizə yol açar.Nəticədə ümidsizliyə qapanar və əsl yönümüzü itirə bilərik.Deməli,hər bir işi öz axarına buraxmaq lazımdır.Biz düşüncələrimizlə yaradıcı gücün qaynağına mesajlar ötürürük.Nikbin düşüncələr müsbət,bədbin düşüncələrsə mənfi əks-səda doğurur.Odur ki,Yaradana güvənərək,ümidlə İlahi zamanlamaya təslim olmaq bizə ən xeyirli qapıları açacaqdır.



Tamara Nadirova(Tənha Bulud).
www.kafiye.net


Tarih 7 Ara 2019 Kategori: Tamara Rustamova Tənha Bulud

BİR ALƏMƏM

BİR ALƏMƏM


Bir ovuc torpağam,bir udum nəfəs
Bu azad ruhuma cismimdir qəfəs.
Bir zərrə atəşəm,bir damla suyam.
Bir də sevgi dolu,ümid doluyam.
Ovcuma dünyanın bəxti yazılıb
Kainat yuxusu mənlə yozulub.
Məni əks eyləyir Günəş də,Ay da
Səsimin sehriylə çağlayır çay da
Tanrı ,sevgisiylə yaradıb məni
Xidmətimə verib bütün aləmi.
Mənim müəllimim Tanrı özüdür
Varlığın hikməti bir “Ol”sözüdür.
Bütün Yer üzünün əşrəfi mənəm
Mələklər səcdəmə gələn Adəməm.
Sirli bir aləməm,vaqif ol sən də
Kainatın sirri gizlidir məndə.



Tamara Rustamova Tənha Bulud.01.12.2019
www.kafiye.net


Tarih 7 Ara 2019 Kategori: Serap Okçu

TANIYAMADIM KENDİMİ

TANIYAMADIM KENDİMİ



Sayamadım yılları ne çabuk geldi geçti 
Gün yüzü görmemem için beni mi seçti 
Ömrüm den ömürler aldı kime ne verdi
Aynaya baktımda tanıyamadım kendimi

Nice acılar çektim gönül hanemde
Dilim sus oldu kalbimdeki düğümde 
Gülüşler olmadı Ömrümce yüzümde 
Ben bile aynada kendimi tanıyamadım

Yalancıymış vefa yokmuş hiç birinde 
Her şey bırak dursun artık yerli yerinde
Bilinmez bir yolda yürürsen Allah kerim de
Saçlarım ağarmış kendimi tanıyamadım

Yıllara meydan okusan da her gün 
Yıkarlar senide anlayamazsın bir gün 
Göremediysen ömrünce yaşanacak gün 
Çizgiler oluşmuş yüzümde kendimi tanıyamadım

Yüzümdeki çizgilere bakmayın siz benim
Yüreğimde çektiğim acılarım çok derin
Anlatılmaz destan olur yok bu dünyada yerim
Gözümden akan yaşlarla kendimi tanıyamadım 



Serap Okçu
www.kafiye.net


Tarih 6 Ara 2019 Kategori: Hacer Taner Bulut

KAHVERENGİ İNEK GÜLOYA İLE SAHİBİ FATMA ANA

KAHVERENGİ İNEK GÜLOYA İLE SAHİBİ FATMA ANA

SON SORULAR:

1-Çocuklar! Etrafınızda gördüğünüz kahverengi nesneleri söyler misiniz?

2-Üzerinde kahverengi renkte kıyafeti olan parmak kaldırsın.

3-Kahverengi size neleri çağrıştırıyor.

Gelelim hikâyemize.

Fatma ananın çiftliğinde inekler, koyunlar, kuzular, tavuklar, horozlar neşe içinde yaşayıp gidiyorlardı.

Her sabah erkenden Fatma ana hayvanların bulunduğu çiftliğe gelir, onlara yem ve su verirdi.

O günde diğer günler gibi erkenden çiftliğe geldi. Elindeki yem ve su kovasını bir köşeye bırakıp hayvanlarının yanına gitti.

Önce kahverengi inek Güloya’nın yanına uğradı. Fakat Güloya çok mutsuz görünüyordu. Fatma ana merakla sordu.

-‘’Hayırdır Güloyam? Bu gün hiç iyi görünmüyorsun.’’

Güloya hemen toparlandı ve derdini anlatmaya koyuldu.

‘’Yan çiftlikteki arkadaşım Tülü’yü sahibi satılığa çıkarmış. Onu bir daha görememekten çok korkuyorum. O benim en iyi dostumdu.’’

Fatma ana:

‘’İlahi Güloya! Üzüldüğün şeye bak. Ben hemen gidip buna bir çare bulurum.’’ Dedi.

Fatma ana, komşusu Gülperiye seslendi:

‘’Gülperi! Kız, çık hele sana diyeceklerim var!’’

Gülperi pencereden başını uzatıp:

-‘’Ne oldu Fatma ana? Hayırdır sabah sabah bu ne telaş? Daha kargalar bile kahvaltısını etmedi!’’ Dedi.

Bunun üzerine Fatma ana:

‘’Kız,Siz Tülü ineği satılığa çıkarmışsınız. Doğru mu duyduklarım?’’

Gülperi:

-‘’Heee, doğrudur valla. Paraya sıkıştık. Tülüyü satıp elimize üç beş kuruş geçer belki dedik.’’

Fatma ana:

‘’Tülü ineği kimselere verme! Onu ben satın alacağım!’’ dedi.

Gülperi:

‘’Valla çok iyi olur Fatma ana! Pazara gidip müşteri aramaktansa sen al. İnek yabana gitmesin.’’ Dedi.

İkisi pazarlığa tutuştular. Sonunda Tülü Fatma ananın oldu.

Hemen onu ahırdan çıkarıp kendi çiftliğine getirdi. Güloya’nın yanına koydu. Tülü’yü karşısında gören Güloya sevinçten deliye döndü. Hemen Tülüye sarıldı. Hoş geldin biricik arkadaşım dedi.

Sonra da Fatma anaya teşekkür ettiler.

Aylar ayları yıllar yılları kovaladı. Tülü ve Güloya’nın birer tane buzağıları oldu. Üstelik ikisi de kahverengiydi.

Buzağılar çiftliğe neşe getirmişlerdi.

SON SORULAR:

1-Çocuklar! Güloya neden üzgündü?

2-Fatma ana Güloya’nın derdine nasıl bir çare buldu?

3-Buzağıların rengi nasıldı?

4-Hadi, şimdi siz bana bir hikâye anlatın bakalım.

Hacer Taner Bulut
www.kafiye.net


Tarih 6 Ara 2019 Kategori: Hacer Taner Bulut

KIRMIZI GÜL GÜLNAR İLE BÜLBÜL BARSİ

KIRMIZI GÜL GÜLNAR İLE BÜLBÜL BARSİ

ÖN SORULAR:

1-Çocuklar! Hadi bakalım, bana etrafta gördüğünüz kırmızı renkli nesnelerin adlarını söyleyin.

2-Şimdi de, üzerinde kırmızı renkte kıyafeti olan var mı? Varsa yanıma gelsin.

3-Şimdi hepiniz gözlerinizi kapatın. Kırmızı renkli, hayaller kurup, bana anlatın.

Evet, yavrular. Hikâyemize geçeyim mi? Eveeet, dediğinizi duyar gibiyi.

E, hadi o zaman başlayalım.

      Kış mevsiminin amansız soğuğundan kurtulan, canlılar neşe içinde şarkılar söyleyip eğleniyorlardı.

      Fakat Kırmızı Gül Gülnar’ın hiçte eğlenir gibi bir hali yoktu. Yüzünü asıp öylece duruyordu.

      Gülnar’ın bu hali arkadaşlarının dikkatinden kaçmadı.

      Bunun üzerine Sümbül Samu:

-‘’Gülnarcığım! Ne bu surat? Neden hiç gülmüyorsun?’’

Gülnar:

-‘’Bu gün içim çok sıkılıyor. Canım hiç gülmek istemiyor dedi.

Samu:

-Bana anlatmak ister misin? Dedi.

Gülnar:

-Bülbül Barsi’yi çok merak ediyorum. İlkbaharın ilk günleri mutlaka ziyaretime gelirdi. Günler geçti hala Barsi gelmedi. Bu yüzden çok üzgünüm dedi.

Samu:

-Dur bakalım. Biraz sabret. Belki önemli bir işi çıkmıştır dedi.

Gülnur:

-Bilemiyorum Sami. Onu çok merak ediyorum. Umarım başına kötü şeyler gelmemiştir dedi.

O gün Gülnur, güneş batana kadar Barsiyi bekledi.

Fakat gelen giden olmadı.

Sonra Barsiyi düşünerek uyuyakaldı.

O gün rüyasında Barsi’yi gördü. O çok hastaydı. Yüzü kıpkırmızıydı. Belli ki çok ateşi vardı. Annesi Barsi’nin yanından hiç ayrılmıyordu.

Gülnur ter içinde uykudan uyandı. Telaşla etrafına bakındı. Kendi kendine:

-Oh be! Rüyaymış dedi.

Kendi kendine söylenirken, bir anda Barsi’nin kanat seslerini duydu. Yüzünü mavi gökyüzüne çevirdi. Bir de baktı ki Barsi uçarak yanına geliyordu. Sevinçten ne yapacağını bilemedi.

Barsi uçarak yavaşça Gülnar’ın dallarına kondu.

Sonra ikisi kucaklaşıp öpüştüler. Gülnar rüyasını arkadaşına anlattı.

Ardından şarkılar söyleyip, kahkahalar attılar. O gün ikisinin de neşesine diyecek yoktu.

Akşam olunca Barsi evine doğru kanat çırptı.

Gülnar:

-Bir daha beni merakta bırakma emi dedi.

Barsi Gülnar’a kanat salladı.

Evet, yavrular bu günlük benden bu kadar. Bir daha ki hikâyede görüşmek dileğiyle, hoşça kalın.

SON SORULAR:

1-Evet çocuklar! Gelelim sorularımıza. O gün Gülnar niçin üzgündü?

2-Badinin geç gelme sebebini kafanızda canlandırıp bana anlatın.

3-Peki, çocuklar! Sizce güller hangi mevsimde çiçek açarlar.

4-Şimdi sıra sizde. Hepiniz, gözlerinizi kapatın. Sonra da kafanızdan bir hikâye yazın. Onu bana anlatın. Ne dersiniz?

Hacer Taner Bulut
www.kafiye.net


Tarih 6 Ara 2019 Kategori: İlknur Özgün Yıldırım

Ay Yazgımsan


Ay Yazgımsan

Baktım bir kendime heyhat!
Ömrüm geçmiş ahu zar…

Beklemekle
Ve birde bilmemekle
Dışarı kustuğum onca öfke
Canımı acıtıyor nedense

Bitmeli bu kavgam,yeter bitmeli
Gasp edilen çocukluğum,gençliğim,hayallerim derken
Etrafta hep bir küf kokusu

Ben ki suçlu sandalyesinde
Solum ağrıyor be adam
Yokluğunda
Ben…bitiyorum…

Mezarda oda dipleri
Bir bir serpilir gelgitleri
Uzana bilsem de yerde kilitsiz asmalar
Gün ışığında kalır beden

Duygu dünyam bir serenat
Akarken oluklara doğru
Beyazla kör eder duyu taneleri
Ve ondan doğmuşken duyumları
Duyarım çığlığımın cılız imdadını

Uzat şimdi başını beyaz bir arktan
Aydınlan ziyan aydınlan ki
Sözlerim,gözleri özlemesin
Esir alınmışken yeşiline
Soluğum kaçak astral bir an

Siz aşktan ne anlarsınız bayım
İşkencenin had safhasında
Nasıl susmaktır bu bilemedim

Ay yazgımdır diyorum
Bastırılmak,
Baş eğmedir…eğdirmedir bendeki sevip sevilmek!

İlknur Yıldırım
04.11.2019
İzmir’den..
www.kafiye.net