HÜSEYİN DURMUŞ

GÜLÜMSERDİN


Günaydın ile başlayıp gülümsersin
Gün boyu acin yok gibi gülümserin,
Seni ne zaman görsem gülümsersin,
İyi kalpli, dost canlisi, sen güzel Gülümser’sin.

Acın olsa da, iyilik kalbinde olur, durmazdin.
İlk önce dostlarım diyerek sen çalışırdın,
Derman aramak, çare aramak olmaz şiarin,
İyi kalpli, dost canlısı, sen güzel Gülümser’sin.


Faydalı olmak, bir şeyler yapmak, durmaksızın.
Elin ayağına dolaşmaz, yasamdan hiç korkmazsın.
Bir bildiğin, bir düşündüğün var, kavganı bırakmazsın.
İyi kalpli, dost canlısı, sen güzel Gülümser’sin.


Hızlıca geçtin yanımdan, Selam verdin gönülden!
Seslendim sana, el salladın, işaret ettin,
Geleceğim, biraz bekler misin dedin birden,
İyi kalpli, dost canlısı, sen güzel Gülümser’sin.


Zamanı tutmadım, Sana seslenisimin geçmesinin,
Karşıma çıktın, yine dimdik karşımdasın,
İsmini çok merak ettim, cevap verir misin!
İyi kalpli, dost canlısı, sen güzel Gülümser’sin.


Meraktan sesini bir an duymadım, çok narinsin!
Güzellik, iyilik, doğruluk, çok fedakar birisin!
Cevabını verdin kibar bir isim, Gülümser dedin!
İyi kalpli, dost canlısı, sen güzel Gülümser’sin!


22.04.2025 / Salı / Karabağlar

Hüseyin Durmuş
Emekli edebiyat öğretmeni
Şair ve yazar
Www.kafiye.net edebiyat sayfası sahibi