Gülümser DEMİRAL

KURTAR BENİ GARABET

Bu nasıl kader tanrım !
Etrafım dolu yamyam
Gömük gibi insanlar
Anlıma kara leke
Yüzüme çamur çalarlar.
Kendi pisliklerini örtmek için
Cehennemin dibinde
Hardan ateş yalarlar…

Çatal dilli yılan sürüsü
Günahlara hiç doymazlar
Bir günden bir güne açım,
Açıkta kaldım desem,
Evlerine koymazlar.
Ziyafete buyur etsem
Önlerine yal koysam
Şikayetçi olmazlar…

Bu nasıl kader tanrım !
Bunu sen yazmadın mı
Hadi şeytana güç verdin
Bizi nerde unuttun
Yüreğimde yurt var mı?
Ya cennet ya cehennem.
Yer yüzünde sevgisiz
Saçım başım çöl kumu,
Yapa yalnız bir alemde
Unuttun!
Havva’dan beri unuttun
Şu garip Gülümserin
Bir insan olduğunu…

Bu nasıl iştir tanrım
Dostlarım hesap sorar
Senin vekilin mi var,
Şiir yazdıran sensin
İlham veren sen
Şu çok bilmiş kulların
Beni anlamaz neden,
Bu hayatı sen yaşattın
İlhamın sebebi sensin
Kurtar beni garabetten…
Şiir yazdıran sensin
Kurtar beni garabetten…

Gülümser Demiral / 15.040.2025 / Çerkezköy
www.kfiye.net