Kategoriler


Tarih 21 Oca 2018 Kategori: Hanife KÜÇÜK

VATAN İÇİN, SEN DE KOŞ

VATAN İÇİN, SEN DE KOŞ

Korkma eyy şanlı millet, Yazılır destan elbet
Uyku haram, Gece gam, El ele verilecek
Demokrasi adına, Ölüm saf, saf gelecek
Rabbim de izniyle, Türk azmini görecek
Başkumandan emriyle, Halkım çekilmeyecek

Bugün birlik günü koş, Şahadet meydanına
Genç aslanlar neferler, Düşürüldü tuzağa
Kara leke sürülmüş, Şanlı Türk Ordumuza
Kafirler le masonlar, Göz dikmişler yurduma
Demokrasi uğruna, Dik dur sakın yıkılma,

Koş ki Dünya izlesin, Allah Allah sesini
Jetler ölüm kusarken, Dayan Tank ateşine
Selaalar eşlik etsin, Düşen her Şehidime
Helal kandır dökülen, Yürünürken mahşere 
Sahip çık bayrağına, Vatan için sen de koş

Eyy siper et göğsünü, Korkma sakın haktır yol
Peygamberin bekliyor, Şerefinle bin kez öl
Kadın çocuk yaşlı genç, Gazi ya da şehit ol
Peygamber ocağına, Düşmüş ateşten bir kor
Düşman sarmış dört koldan, Meydanlara sen de koş

Haydi, ayaklan sen de, Vur darbe indirene
Ettiğin yemin için, Kurşundan kaçıp gitme
Al Bayrağı Gönlerden, Kirli ele indirtme
İstiklal Marşımızı, Hainlere söyletme 
Bayrak için, Namus için, Vatan için sen de koş..

Hanife Küçük…Antalya
www.kafiye.net

 


Tarih 21 Oca 2018 Kategori: Seadet Rzayeva

Çox Darıxmışam

Çox Darıxmışam

Unuda bilmedim zaman keçsede,
Her yerde xatiren çaşıb qalmışam .
Bütün duyğuları sene xercledim,
O duyğularımçün çox darıxmışam.
*****
Soruşan her kese öldümü deyim?
Axı bu kelmeden yaman qorxmuşam.
Her demde qapımı xeyalın döyür,
Sessiz taqqıltıçün çox darıxmışam.
******
Gece göylerimin ulduzu oldun
Her axan ulduzla men de axmışam.
Senden başqasını seve bilmedim,
Ay zalim, seninçün çox darıxmışam.
******
Ayrılıq ölümdür geldi başıma ,
Payız yarpağıtek yaman solmuşam.
Unutmaq olarmı ürek sevirse?….
O seven ürekçün çox darıxmışam….
*****
Men seven ürekçün çox darıxmışam..

Seadet Rzayeva Qerib

www.kafiye.net

 


Tarih 21 Oca 2018 Kategori: Burçak Karataş

ÇİLEN OLDU

ÇİLEN OLDU

Sakın bana sitem etme
Gönül bağım viran oldu
Şeyda bülbül gibi ötme 
Güllerim hep talan oldu

Kamer oldu dostun yüzü
Bitmiyor ömrümün güzü
Her solukda kalpde sızı
Yıllarım hep elem oldu

Vay gençligim nerde kaldın 
Sen bu ahı kimden aldın 
Senide geçmişe saldım
Hallerim hep yalan oldu

Büküldü bak dik duruşum
Alt üst etti felek tuşun
Zehirle yoğruldu aşım
Dallarım hep çilen oldu

Burçak Karataş
www.kafiye.net

 


Tarih 21 Oca 2018 Kategori: Govhar Rustamova

ÖTMÜŞ QATAR. Davamı ( 6 )

ÖTMÜŞ QATAR. Davamı ( 6 )

Çox keçmədi ki, ailə şam süfrəsinin ətrafına toplaşdı.Ana həvəslə hazırladığı yeməkləri süfrəyə düzdü . 
Ata iştahla yeyə – yeyə :
-Hə , hazırlaşın , – dedi , – sizə şad xəbərim var .
Hamı maraqla onun üzünə baxdı .Ata gülümsəyərək , ağzındakı tikəni udub :
-İdarəmiz şəhərin mərkəzi küçələrinin birində yaşayış binasının inşasına başlayıb, – dedi . Adımız siyahıda ön cərgədədir . Bina hazır olan kimi bizə yeni mənzil verəcəklər .
Ananın sevincdən gözləri doldu :
-Axır ki , ay Kamil . Bizim də şəhərin mərkəzində evimiz olar ! Canımız bu məhəllədən qurtarar !Səni şadxəbər olasan!
Kamil ucadan güldü :
-Məhəllə bizə neyləyib ki? Əksinə , üz – gözümüz buranın camaatına öyrəşib.
Ananın üzü ciddiləşdi :
-Burda hər cür adam var . Kiçik məhəllədir , qaynayıb – qarışmağa məcbursan. Kimin evində nə var , qonşuların ovcundadır . Heyf deyil bina evi ? Qapını çək, otur . 
Bacısı gözaltı Rənaya baxdı. Qız danışılanlara qəti reaksiya vermirdi . Ağzındakı tikəni zorla udub ayağa qalxdı .
-Məni bağışlayın , özümü pis hiss edirəm , – deyib otaqdan çıxdı. 
Yeməyini tələm – tələsik yeyən bacısı onun ardınca otağına keçdi :
-Rəna , nə olub sənə , Rəna ?
-Heç ….Ölmək istəyirəm …Daha taqətim qalmayıb . Son ümidimi də Allah kəsdi . 
-Elə demə , bacı , nə olar ?! 
-Bəs nə deyim ? , – gözləri doldu . Elə bil hər şey mənim qəsdimə durub ! Bu məhəllədən köçüb gedəsi olsaq , nə olacaq ? Mən bir də Aydını harda görəcəm? Bəs o , məndən necə xəbər tutacaq ?
Bacısı onu sakitləşdirməyə çalışdı :
-Ay qız ! Gülməli şeylər danışırsan ! İndi bu saat köçürük məgər ? Bina hələ indi tikilməyə başlayıb .O , hazır olası , biz yığışıb ora köçəsi…Ehhh….O vaxta qədər Aydın institutu bitirib qayıdar .
Rəna bir qədər toxtadı :
-Bitirib qayıdanda nə olacaq ki ? Anası ona öz qardaşı qızını alacaq . Bizim sevdamız onsuz da baş tutan deyil . 
-Rəna , sən gəl hadisələri qabaqlama . Hər şeyi zamanın axarına burax. Bəlkə də belə yaxşıdır . Özünü əbəs yerə üzmə . Bir neçə gündən sonra tələbəlik həyatın başlayacaq . İnan mənə , o qədər maraqlı bir həyat yaşayacaqsan ki , hər şey yadından çıxacaq . Yeni dostların , rəfiqələrin olacaq . Dərslər , imtahanlar başını elə qatacaq ki , vaxtın necə keçdiyini belə hiss etməyəcəksən, – sonrasını …zaman göstərəcək . Xeyirlisi , bacı , xeyirlisi …
Bacısını qucaqlayıb öpdü :
-Dünya tək Aydının və onun anasının üzərində qurulmayıb , gözəl bacım. Sən öz həyatını yaşa , qismətində nə varsa , ona da qane ol. Bir də ki … bir də ki …məndən sənə əmanət, dediyimi yadında yaxşı saxla “ Heç bir kişi , heç bir qadının iztirablarına və göz yaşlarına layiq deyil ! Onlar öz həyatlarını istədikləri cür yaşayırlar ; xəyanət də edirlər , yalan da danışırlar , dondan – dona da girirlər . Amma əziyyət çəkən qadın olur …Budur , mən bu deyilənlərin hamısının bariz nümunəsi …, – üzünə kədər çökdü , – Adilin şirin dilləri , yağlı vədləri ki , yadındadır . Nə oldu ? Hansına əməl etdi ? , – sözünə ara verdi , – qarda – çovgunda saatlarla pəncərəmizin altında dayanan Adilin indi məndən heç xəbəri varmı ? Toyumuzdan bir ay sonra özünə yeni sevgili tapmadımı ? Məni bədbəxt edib , öz həyatını yaşamırmı ? Nəticədə zərbə kimə dəydi ? ona , yoxsa mənə ?
Rəna heç vaxt bacısı ilə bu barədə danışmamışdı . İndi aralarındakı belə açıq söhbət onu təəccübləndirsə də , düşünməyə vadar etdi . Bacısı haqlı idi ; hissiyyata qapılmaq ona yalnız ağrı – acı yaşadacaqdı. Aydının beşillik Rusiya həyatı çox şeyləri dəyişə bilərdi . Odur ki , həqiqətən də , özünü ələ almalı , hadisələrə bir qədər soyuqqanlı yanaşmalı idi. Əgər bacarsa…
Aydın gecəni çox narahat yatdı , gözlərini yuman kimi , Rəna gəlib gözləri qarşısında dayanırdı. Məsum baxışları ilə “ Aydın , məni qoyub hara gedirsən?” deyirdi.
Səhər zəngli saatın səsinə gözlərini açdı.Cəld qalxıb əl – üzünü yudu , eyvana çıxdı. Rənagilin eyvanına tərəf boylandı; heç kim gözünə dəymədi . 
İçəri keçəndə anası boynunu qucaqladı :
-Gəl , gəl çayını – çörəyini ye . Bir azdan çıxmalıyıq . 
Aydın çayını içib , anasının hazırladığı bağlamaları həyətə düşürdü . Sənədlərini bir də gözdən keçirdi . Hər şey qaydasında idi . Amma getməyə tələsmirdi , gözü Rənanı axtarırdı. 
Anası bunu hiss edirmiş kimi , kürəyindən astaca itələdi :
-Get , get , yubanarıq , tələs , – özü də dönüb gözucu Rənagilin eyvanına baxdı. Pəncərələri bağlı görüb rahatladı. 
Aydın bağlamaları götürüb könülsüz halda məhəllənin aşağısıına tərəf addımladı. Dönüb bir də baxdı…
Birdən pəncərənin ehmalca açıldığını , pərdənin sakitcə tərpəndiyini gördü . Rəna ona gizlicə əl edir , yaxşı yol diləyirdi .
Aydının gözləri doldu. Yol çantasını çiyninə keçirdi, bağlamaları götürüb məhəllədən çıxdı. 
Dəmiryol vağzalı adamla dolu idi .Qatara minik başlamışdı. Aydın anasının boynunu qucaqladı. Ana göz yaşlarını zorla saxlayırdı. Oğlunu bağrına basıb:
-Yaxşı yol , oğul , – dedi , dərslərinə fikir ver . Heç nədən korluq çəkmə , nə lazım olsa , çəkinmə , de . Hər şey alıb göndərəcəm. Təki sən oxu . 
Beləcə sağollaşıb – halallaşıb ayrıldılar . Aydın kupedə yerini tutub əyləşdi . 
Qatar yerindən tərpəndi . Asta – asta vağzaldan uzaqlaşdı. 
Getdikcə sürətini artıran qatar Aydını hər an , hər dəqiqə doğma şəhəri ilə bərabər , həm də arzularından , Rənasından uzaqlaşdırırdı. 
Təkərlər taqqıldadıqca isə… sanki vida nəğməsi çalınırdı…
ARDI VAR.

Govher Rustamova
www.kafiye.net


Tarih 21 Oca 2018 Kategori: Govhar Rustamova

ÖTMÜŞ QATAR… davamı ( 5 )

ÖTMÜŞ QATAR… davamı ( 5 )

Birdən Aydın nə düşündüsə , Rənanın buz kimi soyuq əllərini ovcuna aldı :
-Rəna , səndən bir xahişim var , – səsi titrədi , – mənə söz ver , söz ver ki …məni gözləyəcəksən…söz verirsən? Hə ? 
Rəna gözlərini kənara çəkdi .Aydın bir az da əsəbi halda onun əllərini ovcunda sıxdı:
-Bax , üzümə bax ! Söz verirsən ? Səninləyəm! 
Rənanın gözlərində yaş gilələndi . Dodaqları əsdi . Var qüvvəsini toplayıb astadan:
-Söz verirəm , Aydın , – dedi , məni…məni səndən yalnız ölüm ayıra bilər , get …get…
-Rənam , mənim Rənam ! Ağlama , gülüm mənim , əlinin arxası ilə qızın yanaqlarına aramsız axan göz yaşlarını sildi ,- gözlə məni…
-Yaxşı , get Aydın …
Aydın ovcunda körpə quş kimi titrəyən ağ , zərif əlləri qoxladı , gözlərini yumdu . İndi o , heç nə görmür , heç nə eşitmirdi . Rənanın əllərini öpüb səssizcə ordan uzaqlaşdı. 
Rənanın sanki nəfəsi tıxandı. Elə bil kiminsə güclü əlləri onu var qüvvəsi ilə boğmağa başladı. Qız nə edəcəyini bilmədi . Özünü tələsik yaxınlıqdakı iri mağazaya saldı . Günorta saatları olduğundan mağazada alıcı çox idi . Rəna çaşbaş halda bir piştaxtadan digərinə, bir şöbədən o birinə sürətlə keçir , vurnuxurdu .Ortayaşlı satıcı qadın qızın qeyri – adi davranışından nə hiss etdisə , yaxınlaşıb qolundan tutdu:
-Qızım , bir şey olmayıb ki? Özünü necə hiss edirsən ? 
-Xala …Boğuluram…
Qadın tez əlini atıb sərinkeşi işə saldı :
-Darıxma , qızım . Hava istidir , keçib gedər . Al , sərin sudur , iç ürəyin sərinləsin, – deyib , su ilə dolu stəkanı ona uzatdı .
Rəna sudan bir qurtum içib qadına təşəkkür etdi . Özünü toplayıb mağazadan çıxdı, evlərinə tərəf sürətlə addımlamağa başladı . 
Qarşısına çıxan heç kimi görmürdü , ona elə gəlirdi ki , dünya bomboş boşalıb …Və…o , dünyanın tən ortasında tək – tənhadır …tamam tək…
Evlərinə çatıb , qapının zəngini fasiləsiz vurmağa başladı . Bir şey anlamayan anası həyəcanla qapıya qaçdı .Qızını rəngi avazımış görüncə duruxdu :
-Nə olub ? 
Rəna heç nə demədən anasının yanından sürətlə ötüb otağına keçdi . Ordan var gücü ilə : 
-Ana ! , – qışqırdı , mənimlə heç kimin işi olmasın ! Mən yoxam ! Eşidirsiz ? Yoxam ! 
Ana daxilən sarsılsa da , təxminən işin nə yerdə olduğunu anladı :” Qızı taleyinə üsyan edirdi . Sevgisinə vida deyirdi …”
Bir söz deməyib yan otağa keçdi .
Rəna özünü zorla çarpayısına çatdırdı. Üzü üstə düşüb yastığı qucaqladı , yumruqlarını düyünlədi . Gözlərindən sel kimi axan damlalar yastığını islatdı .Var gücü ilə yastığı döyəcləməyə başladı . Onun hönkürtüsünü də , hıçqırıqlarını da eşidən ana bir neçə dəfə otağına yaxınlaşsa da , içəri keçməyə ürək etmədi . 
Yaşının bulaq kimi çağlayan bir vaxtında qızının keçirdiyi sarsıntılar ananı çox məyus edirdi ; özünü qismən də olsa , günahkar sayırdı. Amma heç kim , heç nəyi dəyişmək iqtidarında deyildi .
Axşam hava qaralana qədər Rənadan səs çıxmadı . Ana narahat halda yavaşca otağın qapısını açıb içəri nəzər saldı; Rəna elə möhkəm yatmışdı ki , elə bil illərin yuxusuzu idi. 
Ana ehmalca onun çarpayısına yaxınlaşıb :
-Rəna , – dedi , ay Rəna …qızım …bəlkə oyanasan …hava qaralır , şərqarışan vaxt yatma .Səhərdən heç nə yeməmisən …Qızım …
Rəna gözlərini açdı. Heç nə anlamırmış kimi anasına baxdı :
-Ana …Saat neçədir ?
-Axşam düşür qızım , qalx . İndi atan da işdən gələcək . Bir yerdə şam edərik. Dur , ağıllı balam .
Rəna tənbəl – tənbəl yerindən qalxdı. Qızdırmalı adam kimi səndirləyə – səndirləyə vanna otağına keçdi . Əl – üzünə sərin su vurdu .

Ardı var .

Govher Rustamova
www.kafiye.net

 


Tarih 21 Oca 2018 Kategori: Govhar Rustamova

ÖTMÜŞ QATAR… davamı ( 4 )

ÖTMÜŞ QATAR… davamı ( 4 )

Gülyazla söhbətdən sonra Rəna azacıq təskinlik tapsa da , ürəyindəki narahatçılıq səngimək bilmirdi . Aydından ayrılacağı gün yaxındaydı. Həyat ona çox cansıxıcı və mənasız görünürdü .
Aydın da könülsüz halda yol çantasını sahmana salır , anasının hazırladığı bağlamaları yerbəyer edirdi . Fikri, xəyalı isə Rənanın yanında idi . Ürəyində onunla dialoqa girir , cürbəcür suallar verir , cavablar alırdı. 
Rəna ürəyinin sıxıldığını hiss edib eyvana çıxdı. İstəməsə də , özündən biixtiyar başını Aydıngilin eyvanına tərəf çevirdi. Havanın isti olmasına baxmayaraq pəncərələri bağlı , hətta pərdələri də çəkilmiş gördü . Sanki anası Aydını bu yolla Rənadan mühafizə edirdi. 
Rəna başını aşağı salıb otağa keçmək istəyirdi ki , eyvanın altından Gülyazın səsi gəldi :
-Rəna , ay Rəna!
-Hə , Gülyaz , xoş gördük .
Gülyaz bir az da yaxına gəldi. Ətrafa göz gəzdirib, lap astadan:
-Rəna , sənə xəbərim var , – dedi . 
-Mənə ? Nə xəbər Gülyaz ? Xeyirdirmi ?
Gülyazın gözləri güldü :
-Xeyir olmayıb , nə olacaq ? , – pıçıltı ilə , – Bilirsən , bir azdan Aydın evdən çıxacaq. Sən də bir bəhanə ilə evdən çıx .Məhəllədən çıxa bilsən , lap yaxşı olar . Aydın səninlə görüşmək istəyir, sənə deyəcəkləri var . Odur ki , yubanma , hazırlaş , çıx.
Sözünü bitirib cəld ordan uzaqlaşdı. 
Rəna gözlənilməz xəbərdən çaşbaş qaldı. Bir anlığa nə edəcəyini bilmədi . İçəri keçib fikrini bir yerə topladı. Hazırlaşıb evdən çıxmaq lazım idi , bəlkə də belə fürsət bir də ələ düşməyəcəkdi .
Mətbəxdə yemək hazırlayan anasına yaxınlaşıb :
-Ana , – dedi , – ürəyim sıxılır , bir az gəzib havamı dəyişmək istəyirəm.
Anası əlini işdən ayırmadan :
-Lap yaxşı eləyirsən , – dedi . Bunu mən sənə hər gün deyirəm. Çıx çölə , rəfiqələrinlə gəz – dolan , eynin açılsın. 
Rəna vaxt itirmədən güzgünün qarşısına keçib özünü sahmana saldı. İndi güzgüdən ona tamam başqa Rəna baxırdı. Gözlərində ümid qığılcımı parlayan , həyat eşqi qaynayan Rəna …
Anasının üzündən öpüb evdən çıxdı. Məhəllənin aşağı tərəfinə irəlilədikcə ürəyi həyəcandan sürətlə vurmağa başladı. Hər saniyə , hər dəqiqə Aydının ona yaxınlaşa biləcəyini düşündükcə içindən qəribə bir gizilti keçirdi.Məhəllədən bir qədər uzaqlaşmışdı ki , arxadan tanış , doğıma səs gəldi : 
-Rəna…
Rəna başını aşağı saldı. Hansı tərəfə gedəcəyini belə unutdu. 
-Sağ tərəfə get , ağacın altında dayan , məni gözlə.
Rəna sağa dönüb böyük bir ağacın yanında ayaq saxladı. Çox keçmədən Aydın ona yaxınlaşdı:
-Salam , Rəna ! 
-Salam , Aydın!
-Rəna , vaxtımız çox azdır , odur ki , əsas mətləbə keçirəm. Mən səndən ayrılıb heç yerə getmək istəmirəm , bu anamın istəyidir . Amma bir şeyi yadında yaxşı saxla ! Mən səni özümdən də artıq istəyirəm. Məni səndən heç kim və heç nə ayıra bilməz . Bu, müvəqqəti ayrılıqdır.Biz həmişə bir yerdə olacağıq , eşidirsən, həmişə!Sənə tez – tez məktub yazacam, onları Gülyaz sənə çatdıracaq . Bacardığın qədər sən də mənə yazarsan. Beləcə illəri yola verib sənə dönəcəm. O zaman öz taleyimizi özümüz həll edəcəyik . Bizə bir kimsə mane ola bilməyəcək, – sözünə ara verdi , – darıxma Rəna , səni əmin edirəm, hər şey yaxşı olacaq . Bir az səbr etmək lazımdır .
Rəna bir söz demir , Aydının söylədiklərinə inanmaq istəyirdi .
-İndi isə , məni bağışla Rəna . Yola hazırlaşıram. Səhər tezdən qatarla yola düşəcəm.
-Sənə yaxşı yol , Aydın, yolun açıq olsun.Mənə görə narahat olma. Özünü qoru , qismətimizdə nə varsa , onu da yaşayacağıq .Yubanma , get . Mən bir neçə mağazaya baxıb evə qayıdacam.
Araya sakitlik çökdü . Birdən hər ikisi başlarını qaldırıb bir – birinin düz gözlərinə baxdılar . Bu baxışlar həmişəki baxışlar deyildi ;onlarda həm də kədər , iztirab , həsrət , ayrılıq , ümidsizlik vardı…

Ardı var .

Govher Rustamova
www.kafiye.net

 


Tarih 21 Oca 2018 Kategori: Gövher Rüstemova

QANLI YANVAR

QANLI YANVAR .

Tariximin Qan yaddaşı – 20 Yanvar!
Apardın özünlə neçə taleni…
Nə yaddan silinər , nə unudular 
Bükdün milyonların qədd – qamətini…

O ərşə ucalan ah – nalələrdən 
Yerim də , göyüm də lərzəyə gəldi …
Yollara səpilmiş qərənfillərdən 
Şəhidlər şəninə bir dağ yüksəldi…

Nə qoca , nə qadın , nə də körpəyə 
Yağı gülləsinin rəhmi gəlmədi .
Şəhərim büründü qanlı örpəyə 
Yurdumun başına kədər ələndi .

Xiyaban qoynuna aldı övladın
Açdı qucağını Şəhidlərinə .
Ürəyi dağlandı doğmanın , yadın 
Vətən ağı dedi mücahidinə.

Ötsə aylar , illər , ya qərinələr 
Şəhidlər qəlblərdə əbədi yaşar!
Düşmənə səngiməz nifrət, küdurət 
İntiqam eşqilə ürəklər coşar !

Uca tut başını doğma Vətənim!
Uğrunda ölümə gedənlərin var!
Mərddir oğulların, qızların sənin
Keşiyində duran ərənlərin var!
*************************************
GÖVHƏR RÜSTƏMOVA . 18 . 01 18 .
***********************************
Allahdan cəmi ŞƏHİDLƏRimizə rəhmət diləyirəm.

www.kafiye.net

 


Tarih 21 Oca 2018 Kategori: Seadet Rzayeva

Öpüşsün gözümüz bir baxış ile

Öpüşsün gözümüz bir baxış ile

Qelbimin istisi isitsin seni,
Ellerin elimde olmasa bele,
İsterem toxunsun kipriklerimiz,
Öpüşsün gözümüz bir baxış ile.

Sevdamız dilimde olub zümzüme,
Kölgenle düşübsen sanki izime,
Felek insaf etsin deymesin bize,
Yazsın yazımızı bir naxış ile-
Öpüşsün gözümüz bir baxış ile.

Tebiet hemdemim olub her zaman,
Buludla derdimiz benzeyir yaman,
Men deyil ürekdir sevgini uman,
Döyüm pencereni bir yağış ile-
Öpüşsün gözümüz bir baxış ile.

Seadet Rzayeva Qerib
www.kafiye.net

 


Tarih 21 Oca 2018 Kategori: Harun YILDIRIM

HAZIRIZ

Kazamız mübarek olsun harekat başladı

HAZIRIZ

I
Kınaları yakmaya can yarımız hazırdır
Dağlarımızı yeşerdi baharımız hazırdır
Cihan yıkılıp vahdet yerinden oynasa da
Destanları yazmaya tüm mısramız hazırdır
Yakılsak yıkılsak da külümüzden doğarız
Külümüzü savuran Hisarımız hazırdır
Nidası gökyüzüne kükreyen bir milletiz
Atlarımız eyerli seferimiz hazırdır
Kefen giymiş komutan ordusunun başında
Komutanla ölecek neferimiz hazırdır

 

II
Vatan için şehit olmaya hazırız 
Düşmanlara korku salmaya hazırız
Damarlarımızdan fışkıran kanı
Cihandan cihana salmaya hazırız
Bir elimde yeşil bir elimde al 
Cihat meydanına gelmeye hazırız 
Sen vur de yeter ki mehter başına 
Biz mehterleri çalmaya hazırız 
Güneşi saklandığı ufuklardan
Şarkın üzerinde bulmaya hazırız 
Güllerin solması gerekse eğer 
Bin bir çeşit açıp solmaya hazırız
Sen çık gel de yeter bize yiğidim
Dilimizde tekbir gelmeye hazırız 
Ölüm bizim için düğün bayramdır 
Biz Ölümü öldürmeye hazırız 
Dönüp kıblemize omuz omuza
Şehadet namazı kılmaya hazırız

III
Kalkın İşte ordu işte komutan 
Allah’a ant olsun coşmaya hazırız 
Biz yürüdükçe inleyecek feza
Gemsiz atlar gibi koşmaya hazırız
Koptu mıskalar tayların boynundan
Şahlanıp Tuna’dan aşmaya hazırız 
Yağmur olup Horasan çöllerinden 
Ecnebi yurduna taşmaya hazırız 
Yarabbi hilal için ezan için 
Serilip toprağa düşmeye hazırız

HARUN YILDIRIM

www.kafiye.net

 


Tarih 21 Oca 2018 Kategori: Ülkü DUYSAK

BEN ANADOLU’YUM

BEN ANADOLU’YUM

Ben Anadolu’yum!
Nice kanlar aktı benim için,
Üzerime oluk oluk…
Yaylalarım, ovalarım, dağlarımla,
Bir türkü tutturmuş gider, çoluk çocuk.

Ben Anadolu’yum!
Bağrımdan bereket fışkırır.
Rüzgârlar okşar yüzümü.
Bir ölür, bini doğar sevdanın.
Kurtlar, kuşlar çağırırlar türkümü.

Ben Anadolu’yum!
Doyururum insanları,
Giydiririm…
Bendedir küçüklerin yarınları.
Bir dal koparsalar üstümden,
Bilirim.

Ben Anadolu’yum!
Bir bin veririm isteyenlere.
Susadıkça gönlüme su verenlere…
Kucağım açıktır beni sevene.

Ben Anadolu’yum!
Yalnızca ihanete kahrolurum.
Yüz bin yerden de yaralansam,
Bir çiçek açmayagörsün toprağımda,
Doğrulurum…

Ülkü Duysak
www.kafiye.net