Kategoriler


Tarih 10 Nis 2018 Kategori: Dilşad Araz

Sevdikce


Sevdikce

Sevdikce unudarsan, 
Unutduqca seversen.
Qurdun oyunu olmaz 
Olmaz qurdun oyunu!

Dağlarda sesini gez,
Gezme dağlı sesini.
Qurdla qurd mehebbeti, 
Mehebbet Qurd neslidi.

Vefasına vefa ver,
Verme vefasıza söz. 
Yalquzaq havasına,
Üreyinde oynama!

Sibel Oğuz/Dilşad Araz
www.kafiye.net

 


Tarih 10 Nis 2018 Kategori: Mücella PAKDEMİR

AY DOĞAR GÖZLERİNDEN


BASTIRAMADIĞIM ROMANIMIN ŞİİRLERİNDEN BİRİ…

AY DOĞAR GÖZLERİNDEN

Ay doğar gözlerinden,
Gecemi aydınlatır.
Vuslat yağmurlarıyla
Huzur dolar gönlüme.
Düşer taze topraklarıma
Gamzelerinden güller,
Kirpiklerinden cemre.

Küf kokardı yalnızlığım.
Met cezirler arasında,
Dalarak yıldızlara,
Yol aldım nice zaman,
Bıkmadan, usanmadan.
Pes edince bakışlarım
Şifa buldum derdime
Mest olduğum yosunlardan.

Yokluğunda, bir tanem,
Yaşamamış say beni.
Hiç nefes almamışım.
Kaburgalarım kağnı;
Gurur savaşlarıma
Cephane taşımışım.

Teslimim yemin billah;
Kelepçen yüreğimde;
Tak göğsünün tellerine,
Yangınında kurut beni,
Kırk boğumdan süze süze
Günahımdan arıt beni.

“Tüm tortularını hayatın
Unuttum; sen de unut!
Tek dileğin beni tut!
Bir sızıydı, geldi, geçti.” de
Ve şafağı bekle dizlerimde.

Mücella Pakdemir
www.kafiye.net

 


Tarih 10 Nis 2018 Kategori: Tamara Rustamova Tənha Bulud

“Bismillah” hər xeyirin başıdır

“Bismillah” hər xeyirin başıdır

Uşaqlığım keçmədi uşaq kimi,
Qəm mənim ,mən qəmin sirdaşı idim
“Kukla”sına tort yedirəndə qızlar
Mən dərd qaşıqladım, göz yaşı yedim,
“”Bismillah” hər xeyirin başıdır “dedim..

Susdum, ürəyimlə danışdı dilim,
Bir dostum yoxdu ki ,dərdimi bölüm,
O vaxtdan şeirə bağlandı könlüm,
Qələmi könlümün sirdaşı bildim,
“Bismillah” hər xeyrin basıdır” dedim.

Körpə ürəyimdə dünya daşıdım,
Oyuncaqla oynayanda yaşıdım.
Uşaqlığı ahıl kimi yaşadım,
Gecə ilə gündüz qoşadır dedim,
“Bismillah” hər xeyrin başıdır ” dedim.

Tənha Bulud ömrün xəzan çağında
Hələ də doymayıb uşaqlığından
Baxıb bu halıma gülsə bir insan
Eybi yox ,nadandır naşıdır dedim,
“Bismillah” hər xeyrin başıdır dedim.

06/04/2017 Tamara Rustamova Tənha Bulud
www.kafiye.net


Tarih 10 Nis 2018 Kategori: Tamara Rustamova Tənha Bulud

MƏRDİMƏZAR

MƏRDİMƏZAR

Düşmən olar güllü yaza,
Dava salar yuvamıza.
Mərdə məzar qaza-qaza
Ad qazandı mərdiməzar.

Sanma sənə bata bilməz,
Duz-çörəyi sata bilməz,
Ev yıxmasa, yata bilməz,
Çox yamandı mərdiməzar.

Qıfıllamaq, düyünləmək,
Dərd üstünə dərd ələmək.
Əlindədir neçə kələk,
Bir ilandı mərdiməzar.

Olar İblis ,girər cana,
Baxmaz gözünün yaşına,
Öz əlinlə öz başına
Ev yıxandı mərdiməzar.

Tamara Rustamova Tənha Bulud/ 2003
www.kafiye.net


Tarih 3 Nis 2018 Kategori: Hatice HANTAL

NANKÖR KUL

NANKÖR KUL

Hayat yaşamaya değer
Cefa olsa, çekilir mi? 
Huzur sağlık varsa eğer
….Kalbe keder dikilir mi?
….Gönle hüzün ekilir mi?

Gün yüzü görmedi diye,
Murada ermedi diye,
Yârini sarmadı diye
….Bu hayattan bıkılır mı? 
….Seven yürek sıkılır mı?

Kalbe güneş doğmaz ise,
Sabah tanyer ağmaz ise,
Şans hiç bahta değmez ise
….Kusuruna bakılır mı? 
….Hiç kafaya takılır mı?

Bak gördün mü hayat güzel,
Her günümüz başka özel,
Hem yazılı hem de sözel
….Dilden acı dökülür mü? 
….İlmek ilmek sökülür mü?

Dersin; geldim, gidiyorum,
Kalpte sevda güdüyorum
Çile borcum ödüyorum
….Şansa ağıt yakılır mı? 
….Mutlu insan yıkılır mı?

Hatice Hantal
www.kafiye.net

 


Tarih 3 Nis 2018 Kategori: Tamara Rustamova Tənha Bulud

Allah

Allah

Könlümdə sevincin qəbristanlığı,
Kədərin gül açan gülüstanlığı.
Zülmətin amansız hökmranlığı
Görən nə vaxtadək sürəcək,Allah?!

Ömür ilmə-ilmə sökülüb gedir,
Ümid öz qınına çəkilib gedir,
Həsrətim payıza bükülüb gedir,
Taleyim yenə tor hörəcək,Allah!

Buludlar Günəşi kölgələyəcək,
Qaralar ağları ləkələyəcək,
Zaman girdabında bəs nə vaxtadək
İtlər Aya baxıb hürəcək,Allah?!

Şərin üsyanı da dünya yaşında,
Ölkələr,millətlər güc savaşında,
Məzlumlar islanıb dərd yağışında,
Bu xalq nə vaxt xoş gün görəcək,Allah?

Tənha Bulud ,eşqin dəryadan dərin
Xırıdarı oldun qəmin,kədərin
Cərgəsi dağılmış düşüncələrim
Bəs nə vaxt nizama girəcək,Allah?!

Tamara Rüstəmova/Tənha Bulud/
www.kafiye.net

 


Tarih 3 Nis 2018 Kategori: Govhar Rustamova

HƏSƏD  davamı ( 14 ) 


HƏSƏD  davamı ( 14 ) 

Bir şey anlamayan Zaur fikrini kitabdan ayırıb çaşqınlıqla bir Sevilə , bir də yerdəki kitablara baxdı . Cəld kitabları qaldırıb Sevilə verdi :
-Ay , bağışlayın , – dedi , – çox – çox üzr istəyirəm . Günahkaram . Başım kitaba elə qarışmışdı ki , sizi görə bilmədim . Üzrlü sayın .
Sevil utancaq görkəm aldı :
-Eyb etməz , narahat olmayın …Elə …elə mən də kitaba aludə olduğumdan qarşıdan gələnləri görmürdüm , – gülümsədi , – günahkar kitablardır…
Zaur onun əlindəki kitablara baxdı :
-Dərs kitablarıdır ?
Sevil əzilib – büzüldü :
-Yox , bədii ədəbiyyatdır , dedektiv janrda yazılıb .
-Baxmaq olar ?
-Əlbəttə , – sevincək əlindəki kitabı Zaura uzatdı .
Elə bu zaman zəng vuruldu . Zaur kitaba ötəri nəzər salıb :
-Qalsın başqa vaxta , – dedi , – dərs başlayır , tələsməliyəm . Sizdən bir daha , dönə – dönə üzr istəyirəm , – deyib tələsik auditoriyaya tərəf yeridi .
Sevil özü də hiss etmədən dabanını acıqla yerə vurdu :” Bu zəng də vurulmağa vaxt tapdı da… “
Könülsüz halda Zaurun ardınca otaqlarına tərəf getməyə başladı . “ Hmm, qəribədir , – düşündü, – hətta eyni qrupda oxumağımızdan belə xəbərsizdir …Eybi yox , – qəddini düzəltdi, – ruhdan düşmək olmaz !“ .
Müəllim artıq mühazirəyə başlamışdı . İki qrup eyni auditoriyada birləşdiyindən Nübar da orada idi . Yanındakı oturacaqda Sevil üçün yer saxlamışdı .
Sevil icazə alıb yerinə əyləşdikdə , astadan :
-Səni görməyib narahat oldum , – dedi , – hardaydın ?
-Kitabxanaya getmişdim , – Sevil ağızucu cavab verdi , -yavaşca başını döndərib arxa oturacaqda əyləşmiş Zaura baxdı.” Bunun deyəsən dərsdən başqa fikri – zikri yoxdur …Müəllimi elə acgözlüklə dinləyir ki …Ehh , nə bilsin axı …dünyada ondan qat – qat vacib məsələlər var …” , – düşündü .
Çevrilib Nübara baxdı . Qız müəllimi dinlədikcə nəsə düşünür , dəftərində qeydlər aparırdı. Sevil isə …əlindəki qələmi o tərəf – bu tərəfə hərləyir , hərdən də əsnəyirdi … 
Dərs cədvəllərində müəyyən dəyişikliklər edildiyindən , qızlar bəzi günlər evə ayrı – ayrılıqda getməli olurdular . Bu , Nübarı məyus etsə də , Sevili qane edirdi ; planlarını həyata keçirmək üçün münasib şərait yaranmışdı . Hardan , nəyi , necə başlamağı isə yaxşı – yaxşı düşünüb – daşınmalı idi …
Beləcə günlər bir – birini əvəz edirdi . 
Nübarın atası artıq palataya keçirilmişdi . Vəziyyəti getdikcə normallaşırdı .Həkim ona asta – asta yeriməyə də icazə vermişdi . Hələ ki , zəif olduğundan çox gəzə bilmir , elə palatanın içində bir qədər gəzişib , yatağına uzanırdı .
Rəfiqə gününün çox hissəsini demək olar ki , onun yanında keçirirdi . Nübar da dərsdən tez çıxdığı günlərdə atasını görməyə tələsirdi .İndi onlar yalnız bir məqsədə xidmət edirdilər ; Rəhim tezliklə sağalmalı , ayağa qalxıb evinə , ailəsinə qayıtmalıdır .
Arzu təklif aldığı iş yerlərini anası ilə götür – qoy edir , uyğun variantlar axtarırdı . Tezliklə münasib iş tapıb , anasına kömək etmək istəyirdi .
Axşam Zəhra evə dönəndə Arzu onu xoş əhal – ruhiyyə ilə qarşiladı . Anasına şad xəbəri deməyə tələsirdi – ona böyük bir şirkətdə iş təklif olunmuşdu . İlkin mərhələdə əməkhaqqı orta olsa da , tədricən artırılacağı vəd olunurdu .
Sevil …Sevil başqa aləmdə idi . Fikrində yalnız dəbdəbəli həyat , fərqli yaşayış , bahalı geyim …və…Zaur …Onun imkanlı ailədən olduğunu Sevil çoxdan hiss etmişdi . Elə bu səbəbdən də , sonrakı həyatını elə o ailədə , elə o Zaurla yaşamaq istəyirdi .
Axşamlar otağına çəkilib tənha qaldıqda fikrində çox şeyləri götür – qoy edir , cürbəcür xəyallar qururdu .Hərdən də Zaura acığı tuturdu …Axı niyə , nədən onun diqqətini özünə cəlb edə bilmirdi ? Bu qədər çirkin idimi ? Bəs…Bəs səbəb nə idi? ” Yox , – düşündü , – konkret addım atmaq lazımdır . Kimsə məndən irəli keçə bilər . Təcili tədbir görmək lazımdır .”
Ertəsi gün Nübargilin qrupunda dərslər az olduğundan , qızlar evə ayrılıqda gedəcəkdilər . Sonuncu dərs bitən kimi Nübar Sevillə sağollaşıb xəstəxanaya yollandı .
Sevil isə dərsin bitməsini səbrsizliklə gözləyir , əlinə düşən fürsəti fövtə vermək istəmirdi .
Zəng vurulan kimi tələbələr dəftər – kitablarını yığıb dəhlizə çıxdılar . 
Zaur da dostları ilə bərabər auditoriyadan çıxdı . Yolu qarşı tərəfə keçdi . Yaxınlıqdakı parka çatanda onlardan ayrılıb yoluna davam etdi . Bu yol ilə getmək onun xoşuna gəlirdi . Parkın səliqə – sahmanı da , yaşıllıqları , çiçəkləri də , quşların cəh – cəhi də ona xüsusi zövq verirdi. Belə anlarda yorğunluğunu da unudurdu . 
Parkın içindəki ensiz cığırla aramla , tələsmədən addımlayırdı ki , …Birdən …ondan bir qədər irəlidə gedən gənc bir qız qəflətən büdrəyib otluğa yıxıldı …

Ardı var .

Gövher Rüstemova
www.kafiye.net

 


Tarih 3 Nis 2018 Kategori: Govhar Rustamova

HƏSƏD  davamı ( 13 )


HƏSƏD  davamı ( 13 )

Tədricən hər şey yoluna düşür , əvvəlki axarı ilə davam etməyə başlayırdı.
Sevil səhər tezdən həvəslə geyinib – keçindi , ətirləndi , saç düzümündə də müəyyən dəyişikliklər etdi .
İndi ona nə buzlu yollar , nə də sərt , şaxtalı hava mane ola biməzdi . Tələsirdi …Onu görməyə , səsini duymağa…Varlığını hiss etməyə…
Yol boyu yalnız onu düşünürdü . Simasını təkrar – təkrar xəyalında canlandırırdı .
Arxadan gələn səs onu dayandırdı :
-Sevil !…Sevil ! …Dayan !…
Çevrilib arxaya baxdı . Nübar ayaqları altda xışıldayan buza əhəmiyyət vermədən , iti addımlarla ona tərəf irəliləyirdi .Qızın yaxınlaşmasını gözləyən Sevil isə kənardan onu süzür , özlüyündə “ İlahi , bu qız gündən – günə gözəlləşir ! …” düşünürdü .
Nübar təngnəfəs ona yetişdi .Şaxtadan ağ yumru yanaqları qıpqırmızı qızarmışdı .Sevilin üzündən öpüb qoluna girdi :
-Sabahın xeyir , əzizim , – tövşəyə – tövşəyə , – nə əcəb məni gözləmədin ?, – dedi . 
-Nə bilim…Dedim …Yəqin bu gün dərsə getməzsən , – atanın vəziyyəti ağırdır axı …
Nübar gülümsədi :
-Atamın vəziyyəti yaxşılaşır .Sabah reanimasiyadan palataya keçiriləcək , – sevincək rəfiqəsinə baxdı , – onu görə biləcəm . Bilsən , o günü necə həsrətlə gözləyirəm…, – azca kövrəldi , – atam mənim…
Metro həmişəki kimi adamla dolu idi . Qızlar işə , dərsə tələsən insan axınına qoşulub qatarın yaxınlaşmasını gözlədilər . Vaqona çətinliklə minib bir tərəfdə yerlərini tutdular . 
Qatar sürətlə şütüyür , hər ikisi susurdu . Fikirləri , xəyalları başqa – başqa yerlərdə idi ; Nübar tezlikiə atası ilə görüşəcəyi , boynunu qucaqlayıb , üzündən öpəcəyi barədə düşünərkən , Sevil Zauru görməkdən ötrü səbrsizlənir , onun diqqətini cəlb etmək üçün yollar axtarırdı .
Birdən gözü özü ilə rəfiqəsinin vaqonun pəncərəsindəki yanaşı əksinə sataşdı . Diqqətlə bir öz , bir də Nübarın əksinə baxdı . Qız öz xəyalları ilə başbaşa , gözlərini bir nöqtəyə dikib dayanmışdı . “ Hmm ,..əlbəttə , bahalı xəz , bahalı papaq …gözəl görünəcək də …” Gözlərini çevirib öz əksinə baxdı “ Bu da mən…Köhnə , nimdaş palto …rəngi bozarmış şərf …”.
Metrodan çıxıb dayanacağa gəldilər . Çətinliklə də olsa , avtobusa birtəhər minib instituta yol aldılar .
İnstitutun soyuq dəhlizlərində yenidən canlanma vardı .Bir neçə gün bir – birilərini görməyən tələbələr mehribanlıqla görüşüb , kef – hal edirdilər . Qızların ilk dərsləri fərqli otaqlarda olduğundan ayrılmalı oldular . Sonrakı mühazirədə isə eyni auditoriyada oturacaqdılar .
Sevil Nübardan ayrılan kimi gözü Zauru axtarmağa başladı .Özünü rəfiqələri ilə söhbətləşirmiş kimi göstərsə də , fikri dostları ilə deyib – gülən Zaurda idi .
Zəngin vurulması ilə tələbələr dəhlizlərdən auditoriyalara axışdılar . Hərə yerini tutub əyləşdi . 
Müəllim tələbələrlə salamlaşıb , dərsə başladı . Sevil müəllimi dinləyir , arabir başını çevirib Zaura da baxmağı unutmurdu . Zaurun isə adəti üzrə bütün diqqəti müəllimdə idi , hətta gizlicə onu dindirən dostlarına belə əhəmiyyət vermirdi . 
Gözü müəllimdə olub , fikri bir neçə yerə haçalanan Sevil xəyalında cürbəcür planlar hazırlayırdı . 
Tənəffüs olan kimi Zaurun ardınca dəhlizə çıxdı , bir neçə dəfə yanından o tərəf – bu tərəfə keçdi . Cəhdləri boşa çıxdı ; Zaur dostları ilə axşamkı futbolun nəticələrini qızğın müzakirə edirdi .
Sevil məyus halda keçib yerinə əyləşdi . Növbəti tənəffüsü gözləməyə başladı.
Zəng vurulan kimi Zaur cəld yerindən qalxıb dəhlizə çıxdı . Sevil vaxt itirmədən otağı tərk etdi . Dəhlizdəkilərin arasından hündür boyu ilə seçilən Zauru tapıb arxasınca düşdü . Zaur ətrafda heç nəyə fikir vermədən tələsik kitabxanaya doğru addımlayırdı . 
Kitabxanaçıya yaxınlaşıb əlindəki siyahını ona uzatdı , nəzakətlə lazımi kitabları əldə etmək üçün ona köməklik göstərməsini xahiş etdi . Yaşlı qadın gülümsəyib , kitabları axtarmağa başladı . 
Həmin vaxt digər kitabxanaçı qız Sevilə yaxınlaşdı :
-Sizi hansı kitablar maraqlandırır ? , – soruşdu . Kömək edə bilərəm.
Sevil çaşbaş qaldı :
-E…e… məni son zamalar yazılan bədii əsərlər maraqlandırır.
Qız gülümsədi :
-Bir neçəsini təklif edə bilərəm , – nəsə fikirləşdi , – dedektiv janrı xoşlayırsızmı ?
Gözü Zaurda olan Sevil cəld :
-Bəli , bəli , – dedi , – çox xoşlayıram , – Zaurun kitabxanadan çıxacacağını hiss edib , – mümkünsə tez verin , indicə zəng vurulacaq , – dedi .
Kitabxanaçı içəri otağa keçib, əlində iki qalın kitab geri döndü .Sevil qeyd kitabçasına tələsik imza atıb kitabxanadan çıxdı . Əlindəki kitabları maraqla gözdən keçirən Zaurun ardınca getməyə başladı . Bir azdan gəlib onun lap bərabərinə çatdı . Səyləri heç bir nəticə vermirdi …Zaurun başı kitablara elə qarışmışdı ki , yolu demək olar ki , gözüyumulu gedirdi .
Sevil sürətlə irəliləyib qarşı tərəfə keçdi . Kitablardan birini vərəqləyirmiş kimi , özünü məşğul göstərib , qarşıdan Zaura tərəf addımlamağa başladı . Və …qəflətən…onlar toqquşdular . Sevilin əlindəki kitablar yerə düşdü …

Ardı var .

 
Gövher Rustemavo
www.kafiye.net


Tarih 3 Nis 2018 Kategori: Govhar Rustamova

HƏSƏD  davamı ( 12 )


HƏSƏD  davamı ( 12 ) 

“ Yox , yox …Ola bilməz “ …Bəs…Bəs niyə darıxırdı ? Niyə onu görməyə , səsini eşitməyə bu qədər ehtiyac duyurdu ? Onu ali məktəbə çəkən dərslər idimi ? Yoxsa…
Suallar qarşısında aciz idi . Vəziyyəti özü üçün tam aydınlaşdırmağa çalışsa da, bir nəticə əldə edə bilmirdi . Tək anladığı o idi ki , darıxır …Zaur üçün darıxır…
Zaur Sevilin qrup yoldaşı idi .Mədəni , ziyalı bir ailədə böyümüşdü . Böyük qardaşı xarici dövlətdə təhsil alır , ortancıl qardaşı isə hərbi xidmətdə idi . Özü ailənin sonbeşiyi idi . Atası ali təhsilli hüquqşünas , anası isə böyük bir layihə institutunda baş mühəndis kimi çalışırdı .
Ciddi görkəmli , hündürboy , yaraşıqlı bu oğlan dərs ilinin əvvəlindən Sevilin diqqətini çəkmişdi. Səliqəli əyin – başı , ağır – ağayana davranışı , dərslərə ciddi münasibəti qızda ona qarşı maraq oyatmışdı . Müəllimlərin də Zaura xüsusi münasibətləri vardı ; tez – tez onu tərifləyər, digərlərinə nümunə göstərərdilər .
Zaur adətən dostları ilə arxa oturacaqlarda əyləşərdi . Dərs prosesində bütün diqqətini müəllimlərə cəmləyər , yeni biliklər əldə etməyə cəhd edərdi .Bəzən özü də müəllimlərinin dediklərinə müdaxilə edər , suallar verər , qeydlər aparardı.
Həmin anlarda Sevil arxaya çevrilib , özünü onu dinləyirmiş kimi göstərsə də , əslində onu təpədən – dırnağadək süzər , simasını görməkdən , səsini dinləməkdən xoşlanardı . 
Zaurunsa fikri yalnız və yalnız dərslərdə idi .Tənəffüslərdə belə kitab – dəfərlərindən ayrılmaz , bir kənara çəkilib öyrəndiklərini özlüyündə dönə – dönə təkrarlayardı .Hərdən ona gözucu nəzər salan Sevili isə ümümiyyətlə nə görmür , nə də hiss etmirdi .
Sevil bunun səbəbini özlüyündə aydınlaşdırıb belə qənaətə gəlmişdi ki , sadə , nimdaş əyin – başı, köhnə ayaqqabıları onu yoldaşlarının içində hörmətdən və nüfuzdan salır . Hamının , eləcə də Zaurun diqqətini cəlb etmək üçün bahalı , dəbə uyğun geyinib – keçinmək lazımdır .Amma necə ? Maddi vəziyyətləri buna imkan vermirdi …Demək…Demək , nə isə başqa şeylər düşünmək lazım idi …Nə ?…
Bacısının sakitcə otağına çəkilməsi Arzunu narahat etdi . Qapını astaca döyüb , otağa keçdi . Yerində uzanıb gözlərini tavana dikmiş Sevilin yanağından öpdü :
-Bacıma nə oldu yenə ? Xətrinə kim dəydi ?
Sevil gülümsəyib , yerindən dikəldi :
-Heç nə olmayıb . Hər gün instituta getməyə vərdiş etmişəm deyə , evdə oturmaq mənə darıxdırıcı görünür .
Arzu ucadan güldü :
-Elə isə , gəl mətbəxdə mənə kömək et . O zaman darıxmağa imkan tapmayacaqsan.
Sevilin üzü ciddiləşdi :
-Sən də ..mətbəxdən o yana getməmisən…Həyatda daha maraqlı şeylər var .
Arzu onun əlindən tutub çarpayıdan qaldırdı :
-Düz deyirsən , daha maraqlı və vacib işlər var . Anamız səhər tezdən buzlu yollarda sürüşə – sürüşə çörək dalınca gedib …qızı isə , çarpayıda uzanıb …Ana başqa evdə qab yuyur , yemək bişirir , ev silib – süpürür …qızı isə …öz evinin mətbəxinə belə keçmək istəmir . Hər şeyin hazırına öyrəşib…
Sevilin simasının dəyişməsinə əhəmiyyət verməyərək :
-Qalx , mənimlə bərabər ev işləri görəcək , yemək bişirəcəksən!, – deyib otaqdan çıxdı .
Sevil tənbəl – tənbəl qalxıb ətrafa baxdı . Pəncərədən düşən gün işığında masasının üzərində nəzərə çarpan toza barmağını yaxınlaşdırdı . 
Arzu tozu silmək üçün gətirdiyi yumşaq , nəm əskini masanın üzərinə atdı :
-Otağı tərtəmiz yığışdır ! İşini bitirəndən sonra mətbəxə gəl , mənə yemək bişirməkdə kömək edəcəksən. 
Sevil acıqla ona baxdı .Bacısının qətiyyətli danışığı kefini əməlli – başlı pozmuşdu.Evdə həmişə əzizlənməyə vərdiş etmiş qız indi çaşbaş qalmışdı . 
Televizoru yandırıb , otağını səliqəyə salmağa başladı . Az sonra eşitdiyi məlumat eynini açdı : “ Şəhərimizin bütün yolları qardan təmizlənmiş , nəqliyyatın hərəkəti tənzimlənmişdir . Sabahdan şəhərin bütün təhsil müəssisələrində dərslər davam etdiriləcək. “.
Üzü güldü . Demək …demək sabah …Zauru görəcəkdi …Nə olursa , olsun , onun diqqətini çəkmək lazımdır . Şkafı açıb asılqandan gözə nisbətən təzə görünən donunu çıxartdı .

Ardı var .

Gövher Rüstemavo
www.kafiye.net


Tarih 3 Nis 2018 Kategori: Govhar Rustamova

HƏSƏD. davamı ( 11 )


HƏSƏD. davamı ( 11 )

Səhərə yaxın qar dayanmış , külək də xeyli sakitləşmişdi. Yollarda qartəmizləyən maşınlar işləyir, nəqliyyatın hərəkəti tədricən bərpa olunurdu .
Yuxudan ilk oyanan Nübar oldu . Əl – üzünü yuyub , çaydanı qaynamağa qoydu . Rəfiqəsini oyatmamaq üçün barmağının ucunda gəzir , sakitcə soyuducudan səhər yeməyi üçün lazım olan ərzaqları çıxarırdı .
Telefonun cingiltili zəngi eşidildi . Nübar cəld qaçıb dəstəyi qaldırdı ; Arzu idi . Xəstənin vəziyyəti ilə maraqlanırdı . Nübar ona minnətdarlıq edib , vəziyyəti qısaca anlatdı . Arzu eşitdiklərinə çox sevindi :
-Çox şükür , – dedi , – anam da , mən də narahat idik . Yaxşı ki , təhlükəli bir şey yoxdur , hamımız atana duaçıyıq . Allahın köməkliyi ilə sağalıb tezliklə evinə , ailəsinə dönər , – bir qədər fasilədən sonra , – bəs Sevil hanı ? , – soruşdu , – səsi gəlmir.
Nübar gülümsəyib , astadan :
-Sevil hələ oyanmayıb , – dedi .
-Hmm, adətən o erkən oyanır , nə əcəb bu vaxta qədər yatıb ?, – Arzu təəccübləndi .
Nübar güldü :
-Eybi yox , bir azdan oyanar . 
Arzu ilə sağollaşıb dəstəyi yerinə asırdı ki , Sevil yataq otağının qapısında göründü , Əsnəyib gərnəşdi :
-Yatıb yuxuya qalmışam , sən də səsini çıxarmırsan . 
Nübar onu qucaqladı :
-Eybi yox əzizim , özgə yerdə deyilsən ki…Öz evindəsən. Əl – üzünü yu , gəl birlikdə çay içib , çörək yeyək .
Çox keçmədi ki , qızlar birlikdə çay süfrəsinə əyləşdilər . Sevil özünü həqiqətən də bu evin bir üzvü hesab edir , heç nədən çəkinmirdi .
Qapının zənginə hər ikisi duruxdu . Nübar gözlükdən baxıb sevincək qapını açdı . Anası ilə dayısı evə keçdilər . Hər ikisinin üzündə yuxusuzluq , yorğunluq ifadəsi vardı . Nübar əvvəl anasının , sonra da dayısının üzündən öpdü . Ana da qızını bağrına basıb kövrəldi :
-Mənim balam…Gözəl qızım…, – gözləri doldu , – atanın yanına hələ ki , adam buraxmırlar . , Həkimlər məsləhət gördülər ki , evə gedib bir az dincələk .
– Hə , – dayısı əlavə etdi , – belə lazımdır qızım , anana kömək et . Çaydan – çörəkdən yeyib bir az yatsın. Səhərə qədər ac – susuz , yuxusuz qalıb . Mən də bir az dincəldikdən sonra yenidən xəstəxanaya qayıdacam . Nə lazım olsa , özüm həll edəcəm . Siz heç nəyə görə narahat olmayın .
Nübar dayısını qucaqlayıb üzündən öpdü :
-Sağ ol , dayı , – nə fikirləşdisə , – bəlkə elə burda dincələsən ?
-Yox qızım , – dayısı etiraz etdi , – evdəkilər də nigarandırlar , – Nübarın saçlarını tumarladı , – əsas ananın qeydinə qal , mənə görə narahat olma. 
Nübar bir söz deməyib , dayısı ilə razılaşdı . Onu yola salıb , anasını mətbəxə keçirdi . Sevili görən kimi Rəfiqənin üzü güldü :
-Sevil qızım da burdadır , – qızın ayağa qalxacağını hiss edib , – əyləş , qalxma qızım , – dedi , – rahat çayını iç , çörəyini ye , – Nübara tərəf baxdı , – mən əl – üzümü yuyub dincələcəm , siz rahat olun.
-Ana , dünəndən dilinə heç nə dəyməyib , – Nübar qayğılı görkəm aldı , – bizimlə bərabər səhər yeməyini ye , sonra dincəl .
-Yaxşı qızım , – Rəfiqə əllərini qurulayıb məhrəbanı Nübara verdi . Masa arxasına keçib əyləşdi . Təbəssümlə Sevilə baxdı :
-Çox sağ ol , qızım , – dedi , – Nübarı tək buraxmadın , bizə hayan oldun. 
Sevil çayının son qurtumunu içib ayağa qalxdı :
-Dəyməz , xala , – dedi , – başqa cür ola bilərdimi ? Nübar mənim bacımdır , – Rəfiqəyə yaxınlaşıb üzündən öpdü , – siz dincəlin , mənsə evimizə gedim .
Rəfiqə də onu qucaqlayıb öpdü . Nübarın təkidinə baxmayaraq, Sevil evlərinə getməkdə israrlı idi.
Əynini geyinib hər ikisi ilə sağollaşdı . Pillələri enib həyətə çıxdı . Axşamkı havadan əsər – əlamət yox idi . Günəşin ilıq şüası qarı tədricən yumşaldıb əridirdi . Mülayim , təmiz , xoş bir hava vardı . Kölgəliklərdəki yollar möhkəm buz bağlasa da , gün düşən yerlərdə irəliləmək nisbətən asanlaşmışdı. Yollarda da ara – sıra minik maşınları görünməyə başlamışdı .
Sevil sinə dolusu nəfəs aldı , qardan sonra təmizlənən saf havanı ciyərlərinə çəkdi .Asta – asta addımlayaraq , yaşadıqları binaya tərəf getdi . Dünəndən yaşananları yol boyu özlüyündə götür – qoy etməyə başladı . Yenə də o qənaətə gəldi ki , həyat onlara qarşı haqsız və ədalətsizdir… 
Bacısını gülər üzlə qarşılayan Arzu , onun qaşqabaqlı əhvalından bir şey anlamadı :
-Niyə bikefsən , Sevil ?
-Bilmirəm , – qız köks ötürdü , – darıxıram…yollar təmizlənsəydi …, – bacısına baxdı , – ev çox cansıxıcıdır…
Arzu gülümsədi :
-Belə de… bir neçə günə hər şey qaydasına düşər , sən də öz dərslərinə gedərsən .
Sevil sakitcə otağına keçdi . Öz dediklərini özlüyündə təkrarladı : “ Darıxıram…Ev çox cansıxıcıdır”…Hə , darıxırdı …Daxilində özünün də baş açmadığı bir hiss vardı …Bəli , darıxırdı …Özü də çox…Aman Allah , bu nə idi ? Doğrudanmı….

Ardı var .

Gövher Rüstemavo
www.kafiye.net